All you need is Buiktijd en Boxtijd

Kinderen zijn geen volwassenen. Dat lijkt een open deur, maar vroeger werden kinderen wel zo beschouwd. Ze waren weliswaar nog niet helemaal ‘af’, maar moesten toch zo snel mogelijk aan volwassen maatstaven voldoen. Pas de afgelopen eeuw kwam er aandacht voor de specifieke kenmerken van opgroeiende kinderen. Tegenwoordig krijgen ze volop de gelegenheid om zich te ontwikkelen op een manier die bij hun leeftijd past. Vreemd genoeg geldt dit de laatste tijd niet meer voor baby’s. Baby’s lagen van oudsher in wieg, box of ruime kinderwagenbak. Tegenwoordig worden ze al vanaf de geboorte steeds vaker en langer in een stoel gezet, alsof het kleine volwassenen zijn.

Maar een baby is geen volwassene en hoort niet in een stoel. Het is veel gezonder en prettiger voor baby’s om altijd op een plat, vlak oppervlak te liggen en regelmatig op de buik gelegd te worden (dat laatste natuurlijk alleen onder toezicht en als het kind wakker is). En plat is plat, geen gesjoemel, dus ook niet onder een kleine hoek of in een lichte kuilvorm. Het belang van plat liggen wordt steeds vaker genoemd, maar desondanks lijkt de markt voor ‘babyzitproducten’ alleen maar te groeien.

Dat zitten ongezond is voor baby’s, komt onder andere omdat de bewegingsvrijheid daardoor zodanig beperkt wordt dat obesitas (overgewicht) op de loer ligt. Ook heel jonge kinderen moeten vrij kunnen bewegen om calorieën te verbranden. Lucy Smit, voorzitter van Artsen Jeugdgezondheidszorg Nederland, zegt dat veel ouders zich daar onvoldoende van bewust zijn: “Baby’s horen genoeg tijd in de box of op een boxkleed door te brengen om met hun beentjes te zwaaien of op hun zij te leren rollen. Iets wat ze nauwelijks kunnen als ze vastzitten in een autostoeltje, wippertje of zo’n kuipje.” (AD, 22 april 2014).

Het vastbinden van kinderen gaat tegen de natuur in: een kind moet nu eenmaal bewegen, zo is het biologisch geprogrammeerd. Die bewegingsdrang is belangrijk, want gezond. Een kind dat de ganse dag vastgezet wordt in stoel-achtige producten, terwijl hij gezonde bewegingsbehoefte heeft, móét dus bewegen als hij daar eindelijk de kans toe krijgt. Zou dit een eenvoudige verklaring kunnen zijn voor de recente stijging van het aantal kinderen dat uit een kinderstoel valt? Zie het bericht van Mieke Cotterink, elders in dit nummer.

De trend naar meer zitten en vastzetten voor babies neemt ongezonde proporties aan. Vroeger bestond de babyuitzet uit box, wieg en wandelwagen met grote bak. Veel jonge ouders kopen tegenwoordig in plaats van een box een wipstoeltje en vinden het normaal om een autostoel te gebruiken op de wandelwagen. De box is ondertussen helemaal uit zicht verdwenen. Op de Negenmaandenbeurs heb ik heel veel prachtige wipstoeltjes en reisbedden gezien, maar geen enkele box. Ik was laatst in Engeland in een Mothercare filiaal, waar ze ook heel veel wipstoeltjes, bedjes en kinderwagens met te kleine bak hadden, maar geen enkele box. “We verkopen ze wel.” zei de verkoper. In de uitgebreide catalogus kon ik ze echter niet vinden.

Een box neemt ruimte in, is niet makkelijk te verplaatsen en heeft al decennia lang hetzelfde saaie design. Maar een box geeft de baby wèl voldoende ruimte en  bewegingsvrijheid voor een goede ontwikkeling, en tegelijkertijd bescherming. Het klassieke, tijdloze model staat stevig en kan tegen een stootje. Het kind kan zich goed optrekken aan de spijlen. Een box kan prima tweedehands zijn en hoeft dus niet duur te zijn. Dat is geen voordeel voor de industrie, maar wel voor de ouders. De baby is echter degene die het grootste voordeel heeft bij de box. En daar gaat het uiteindelijk om.

Door Brecht Daams

Bron: Oomen, E., 2014. ‘Baby’s bewegen te weinig en worden dik’. In: Algemeen Dagblad, 22 april 2014.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *