RAPEX staat voor consumentenbescherming, maar gaat die soms niet een beetje te ver?

Heb je wel eens het gevoel dat we in een soort dictatuur zijn beland, waar Europa als ‘grote roerganger’ bepaalt wat je wel en niet mag. En dat deze dictator allerlei wetgevingen en absurde regels kan opleggen zonder dat Europa daar verantwoording voor schuldig is en zonder dat de kleine ondernemer daar tegen in beroep kan en waarbij alles is gericht op het monddood en rechtendood maken van het MKB.
Iedereen denkt: ‘Het zal wel niet zo’n vaart lopen!’
Nou, kijk dan maar eens goed om je heen en probeer iets meer van de Europese regels te lezen en te begrijpen, hoe knettergek ze soms ook zijn.

RAPEX regeling
Een mooi voorbeeld is de RAPEX regeling.
Dit is een miljoenen verslindende organisatie die volledig door de kleine dictators van Europa, anoniem en zonder naam of toenaam wordt geregeerd. Zonder enige vorm van controle of inspraak. Wat is RAPEX eigenlijk?
RAPEX is een Europees alarmsysteem. De bedoeling was dat als er een echt levensgevaarlijk product op de markt zou komen, RAPEX alle lidstaten zou waarschuwen zodat het overal uit de markt gehaald zou worden. Dat is een goed en nobel plan als het erom gaat de bevolking echt te beschermen. Maar wat doe je als je als organisatie geen echt gevaarlijke producten krijgt? Dan moet je oppassen voor je mooie Europese topbaan, die ga je als dictator echt niet inleveren!
Dus ga je elke overtreding groot opblazen en als levensgevaarlijk op de RAPEX zetten.
Want ja, je moet toch iets te melden hebben.
Dan krijg je van dat soort RAPEX waarschuwingen dat MALTA een serie kinder bikini’s heeft gevonden waarbij de touwtjes 7 mm te lang zijn. En zo’n bericht wordt dan zonder blikken of blozen over geheel Europa uitgezonden. Als je dan nog 24 andere bikini’s vindt met allemaal een paar mm overschrijding, dan heb je al 25 RAPEX waarschuwingen en is de betreffende dictator weer tevreden.
Hè, hè, alle burgers van Europa zijn weer beschermd tegen dit soort levensgevaarlijke bikini’s. Denk niet dat bikini’s het enige product zijn. Dopjes van het ventiel van luchtbanden van bijvoorbeeld kinderwagens worden aangemerkt als kleine onderdelen waardoor zo’n product met gemak op de RAPEX komt.
Het idee van RAPEX is goed, maar het zou nog beter zijn als er een commissie zou komen die beoordeelt of het nu wel of niet om een levensgevaarlijk product gaat.
Voordat je een MKB bedrijf ‘vermoordt’ zou je in een proces van hoor en wederhoor ook de argumenten van de fabrikant moeten aanhoren.

CPSC
In Amerika hebben ze de CPSC. Dat is ongeveer hetzelfde als de RAPEX alleen veel beter georganiseerd. Als daar een klacht binnenkomt dan kijken de inspecteurs naar diverse facetten van de klacht. Of de klacht reëel is, of de fabrikant het risico had kunnen voorzien en of de fabrikant willens en wetens een overtreding heeft begaan.
Bij elke klacht nemen de inspecteurs van de CPSC contact op met de fabrikant. Men bepreekt het probleem en maakt het risico inzichtelijk. In 99% van de gevallen komt er een oplossing waarmee de inspectie kan leven, waarmee de leverancier niet failliet hoeft te gaan en het allerbelangrijkste, waarmee de consument geholpen is.
Voor bikinibandjes van 7 mm over de voorgeschreven maat is een mailtje van de CPSC voldoende, de CPSC zal er geen publiek geld meer aan besteden.

Wat zo oneerlijk is, is dat de RAPEX levenslang is.
Ook al bestaat het product niet meer. Ook al is het probleem al lang verholpen. Ook al is het alleen een verkeerde interpretatie van de normen van een van de zogenaamde nieuwe lidstaten. Ook al is er niets fout met het product, maar wel met denkvermogen van die malloot in Malta. Je kunt er NIETS meer aandoen.
Je kunt NIET in beroep en tegen de tijd dat je uitgevonden hebt hoe je dat bij een rechtbank kunt voorleggen, ben je al hartstikke failliet.
RAPEX staat nog wel voor consumentenbescherming, maar hoe zit het dan met de bescherming van het MKB?

Door Jan Pieter Vos




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *