Na de geboorte van hun eerste kind hebben moeders vaak weinig vrije tijd. Een belangrijke reden hiervoor zijn de maatschappelijke verwachtingen die rusten op het moederschap. Deze verwachtingen maken het lastig om tijd vrij te maken voor sport – zelfs voor sociaal bevoorrechte moeders die eerder actief en sportief waren. Dat blijkt uit kwalitatief onderzoek van het Mulier Instituut.
De norm dat moeders primair verantwoordelijk zijn voor de opvoeding, botst met het idee dat zij ook tijd zouden ‘mogen’ nemen voor zichzelf – zoals voor sport. Hoe moeders en hun partners daarmee omgaan, verschilt sterk per gezin.
Tijd alleen is niet genoeg
Sporten vraagt niet alleen om voldoende tijd, maar ook om tijd die past: zonder te veel afleiding, niet versnipperd, en op een geschikt moment van de dag. Wat dat precies betekent, verschilt per moeder en hangt af van haar sportwensen.
Fysiek herstel speelt een rol
Moeders die zelf zwanger zijn geweest, moeten hun sportpatroon vaak onderbreken. Na de bevalling verandert hun dagelijkse leven, en het vinden van ruimte voor sport vraagt opnieuw om aanpassing. Ook het lichamelijke herstel kan sporten bemoeilijken en frustraties oproepen.
Rol van (gender)normen
Het onderzoek laat zien dat gendernormen invloed hebben op of vrouwen willen én kunnen blijven sporten. Tijd vrijmaken is niet puur een individuele keuze, maar wordt mede bepaald door bredere sociale opvattingen.
Verschillende factoren spelen mee
Of moeders wel of niet (weer) gaan sporten, hangt af van meerdere factoren: naast tijd en fysieke mogelijkheden, spelen ook eerdere sportervaringen, de persoonlijke betekenis van sport en afstemming met een partner een rol. De verhalen in het onderzoeksrapport maken deze complexiteit inzichtelijk.
Over het onderzoek
Voor dit onderzoek zijn 22 moeders met een sportief verleden geïnterviewd. Hun ervaringen zijn op een verhalende manier geanalyseerd.
Bron: mulierinstituut.nl – Beeld: Pexels.com/Dmitrii Eremin
