Met een stevige ‘pfffffrrrt’ vliegen grote oranje klodders door de ruimte. Ik kan net op tijd wegduiken, maar mama die recht voor Noud zit krijgt de volle laag. Verbluft draait ze met haar gezicht naar mij en ik kan niet anders dan het uitproesten. ‘Oranje is niet helemaal je kleur’ zeg ik lachend. En dan moet ook zij hard lachen. ‘Een mooier voorbeeld van hoe dat dan gaat had je niet kunnen krijgen,’ zegt mama terwijl ze met een natte doek de wortel-sproeten van haar gezicht veegt. Noud is 6,5 maand en sinds een paar weken zijn ze aan het oefenen met hapjes. Een nieuwe fase die nog niet zo lekker gaat. ‘Zodra ik met de lepel in de buurt kom begint hij al te blazen. En als ik dan iets in zijn mondje krijg dan blaast, proest en spettert hij alles er weer uit. Ik denk dat er echt nog nauwelijks iets in zijn maagje terecht is gekomen. Maar ik wil toch wel graag dat hij het leert.’ Haar gezicht betrekt en ik voel haar stress opbouwen.
Eten is, net als slapen en huilen, een hot item. Talloze meningen, methodes en adviezen zijn online en via social media te vinden voor jonge ouders. En net als met slapen en huilen liggen de adviezen regelmatig haaks op elkaar. Veel ouders verdwalen in al die verschillende meningen, juist in een periode waarin zij zelf ook een enorme transitie meemaken. Niets gaat immers ooit meer hetzelfde zijn als voor de zwangerschap en geboorte van hun kindje. Niet verrassend maar dat daadwerkelijk voelen kan best overweldigend en spannend zijn. Ineens zijn heel andere dingen belangrijk en ontstaat een andere mindset. Daniel Stern noemt deze nieuwe mindset ‘The Motherhood constellation’ en heeft hier vier thema’s in beschreven. Trapsgewijs werkende thema’s waarbij een opvolgend thema lastiger wordt te voldoen als er op een vorig thema een verstoring is opgetreden. Het eerste thema ‘Leven en groei’ gaat over vragen als: Kan ik mijn kindje in leven houden? Kan mijn kindje veilig opgroeien? Het volgende thema gaat over de levenslange relatie, vragen als: kan ik van mijn kindje houden en houdt mijn kindje wel van mij? spelen hier een grote rol. Bij het derde thema staat steun vanuit de omgeving centraal. Hier spelen vragen als: Kan ik hulp krijgen als ik het nodig heb? Wie steunt mij? En het laatste gaat over de nieuwe identiteit als ouder: Hoe combineer ik alle nieuwe rollen?
In het geval van Noud grijpt de beetje moeizame start van bijvoeding in op dat eerste thema. Twijfels en onzekerheden nemen toe en zorgen ook voor meer spanning bij mama. Hierdoor wordt het eten een heel ‘ding’, in plaats van een nieuw avontuur met nieuwe ontdekkingen. Baby’s zijn meesters in spiegelen van spanningen en precies dat blootleggen waar het pijnlijk is en Noud is daarin geen uitzondering! Samen gaan we kijken naar waarom er zoveel spanning op dat eten ligt en waarom het haar niet zo goed lukt het een beetje los te laten. En tegelijk gooien we het eten van Noud over een heel andere boeg. ’Misschien vindt hij het wel fijn om zelf meer controle te hebben over wat er in zijn mondje komt. Je zou in plaats van gepureerde hapjes met een lepel, de Rapley methode, oftewel baby-led weaning kunnen proberen. Dit betekent dat je wat langwerpige stukjes gekookte of gestoomde groente of fruit voor hem neerlegt. Noud gaat dat dan zelf wel pakken en opeten. Op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. En jij mag in de gaten houden of het goed gaat maar vooral genieten van deze nieuwe fase!’
Een paar dagen later krijg ik een foto in de mail van een stralende Noud, van top tot teen onder de kruimels en klodders en met een schijfje zoete aardappel in zijn knuistje. ‘Hij smult op deze manier! Maar we blijven er een lekkere knoeiboel van maken!’
Mirjam Boven is verpleegkundig babyconsulent, docent babymassage en draagconsulent. Zij heeft 20 jaar als verpleegkundige op verloskamers en kraamafdeling gewerkt en is nu werkzaam bij verloskundigenpraktijk Wolkom in Drachten.
Lees meer over de Rapley methode, ook wel de baby-led weaning genoemd
